ഒരു വിരഹകവിത ...............................................

വേദനയുടെ ചാലുകളിൽ
മുമ്പെങ്ങോ തകർത്തൊഴുകിയ
മലവെള്ളപ്പാച്ചിലിന്റെ ഓർമ്മ
നിന്നിൽ
ആഴത്തിൽ ഇപ്പോഴും
വേരുകളിറക്കുന്നു

അതുകൊണ്ടാണ്
സന്തോഷം   പൂച്ചക്കുട്ടിയുടെ
കാലുകളിൽ നടക്കാൻ
തുടങ്ങിയപ്പോൾ
കുത്തൊഴുക്കിന്റെ
ശക്തിയിൽ   ഒഴുകിപ്പോയത്

പൂച്ചയായും
പൂവായും
പൂനിലാവായും
ഞാനിനിയും വരും

പക്ഷേ
നിന്നിലെ ഒഴുക്കിന്റെ  ഓർമ്മ!

അതെന്നെ
നീ
വിചാരി ച്ചതിനു മപ്പുറത്തേക്ക്
ഒരു പാറക്കല്ലിനെയെന്നപോലെ
ഉരുട്ടുന്നു .

വേദന ഞാനുമറിയുന്നു
ഉരുണ്ടുരുണ്ട്
മിനുത്തു മിനുത്ത് .